بازگشت به صفحه قبل
موقعيت: جنوب کشور
محدوده: از شمال به خوزستان و کهگيلويه و بويراحمد، از جنوب شرقي به استان فارس، از جنوب و غرب به خليج فارس
مساحت: 23168 کيلومتر مربع
آب و هوا: در زمستان معتدل و در تابستان بسيار گرم و مرطوب
مرکز: بندر بوشهر
جمعيت: 000/744 نفر
صنايع و محصولات: ماهيگيري، نيروگاه حرارتي، فلزکاري، قاليچه و ساير بافتنيها، سيمان، کود، نيروي دريايي ايران در آنجا داراي پايگاه است و سايت نيروگاه اتمي با همکاري روسها ساخته شده است.
تاريخچه: ريشه بوشهر به امپراطوري عيلامي برميگردد. مادها و هخامنشيان نيز سکونتگاههايي در اين ناحيه ساختند. بوشهر در دوران سلسلههاي اشکاني و ساساني نيز ناحيه مهمي باقي ماند چنانکه نوشتهاند که در زمان اردشير اول (بخت اردشير) بندي بزرگ در خليج فارس بوده است. بندرگاه شهر که بعداً به ريواردشير و سپس به ري شهر شناخته ميشد استحکاماتي بزرگ داشت که براي محافظت از منطقه در برابر حملات دريايي طراحي شده بود. بقاياي آن را هنوز ميتوان در ده کيلومتري جنوب شهر کنوني بوشهر مشاهده کرد. سپاهيان اسلام در قرن هفتم ميلادي به اين ناحيه حمله کردند. مورخان مشهوري چون طبري و بلالاذوري گزارش کردهاند که شهر بدست سپاهيان عثمان بن ابي العاص افتاد. تا قرن 16 ميلادي حادثه مهم ديگري در اين منطقه رخ نداد. در سال 1506 پرتغاليها به شهر بوشهر حمله کردند و در آنجا باقي بودند تا اينکه شاه عباس صفوي بر آنها غلبه کرد و کل منطقه خليج فارس را از دست آنها به در آورد. در 1734 بوشهر به کوشش نادر شاه افشار و سياستهاي نظامي او در خليج فارس دوباره سر بلند کرد و مشهور شد. او نام شهر را به بندر نادريه (بندر نادر) تغيير داد و ناوگان دريايياش را در آنجا مستقر کرد. در زمان کريم خان زند و سلسله زنديه اين شهر بندر مهم ايران شد. در دوره قاجار کشورهاي بريتانيا، نروژ، روسيه، فرانسه، آلمان و عثماني در آنجا دفاتر تجاري و سياسي داشتند و بريتانيا در سه برهه در 1856 نيروهاي نظامي خود را در بوشهر پياده کرد اما با به تخت نشستن رضا پهلوي به تدريج از آنجا بيرون رفت. در طول جنگ ايران و عراق، بوشهر متحمل خسارات سنگيني شد.
