بازگشت به صفحه قبل
موقعيت: تقريباً در شمال غربي کشور
محدوده: از شمال به استانهاي مازندران و گيلان، از غرب به استانهاي زنجان و همدان، از جنوب به استان مرکزي و از شرق به استان تهران
مساحت: 15821 کيلومتر مربع
ارتفاع از سطح دريا: 1800 متر
آب و هوا: در بخشهاي شماليتر داراي زمستانهاي برفي و سرد و تابستانهاي معتدل. در بخشهاي جنوبي تر آب و هواي معتدل با سرماي متوسط در زمستانها و تابستانهاي گرم.
مرکز: قزوين
جمعيت: 000/000/1 نفر
صنايع و محصولات: پسته، بادام، فندق، انگور، سيب، گردو، پارچه، تجارت شامل پنبه، ابريشم، جير و چرم. قزوين داراي بزرگترين کارخانه توليد نيرو است که برق را به شبکه سراسري برق ايران انتقال ميدهد.
تاريخچه: قزوين مکان پايتخت سابق امپراطوري پارس بوده و داراي 2000 مکان قابل بررسي باستان شناسي و معماري است. يافتههاي باستان شناسي در دشت قزوين نشان ميدهد که سکونتگاههايي به قدمت 7000 سال پيش از ميلاد در آنجا وجود داشتهاند. نام «قزوين» يا «کسبين» از ريشه «کَس» ميآيد که قبيلهاي کهن ساکن جنوب درياي کاسپين (خزر) در هزاران سال پيش بوده است. قزوين از نظر تاريخ نيز در متون غربي به صورتهاي کزوين، کسوين و کسبين آمده است. اين منطقه بستر تحولات تاريخي در تاريخ ايران بوده است. در نخستين سالهاي دوره اسلامي سپاهيان عرب قزوين را پايگاه خود قرار داده بودند. در قرن سيزدهم ميلادي چنگيز خان آن را ويران کرد. در 1548 پايتخت امپراطوري صفوي شد. در هر دو جنگ جهاني نيروهاي روسي آن را بمباران و اشغال کردند. کودتاي معروفي که در سال 1921 رخ داد و پيامد آن روي کار آمدن سلسله پهلوي بود از اين محل پايهگذاري شد. قزوين همچنين در نزديکي الموت پايگاه حسن صباح مشهور و مؤسس فرقه اسماعيليه قرار دارد.
