بازگشت به صفحه قبل
موقعيت: تقريباً در مرکز کشور
محدوده: از شمال به استان تهران، از غرب و شمال غربي به استان مرکزي، از جنوب به استان اصفهان، از شرق به استان سمنان و از جنوب شرقي به درياچه نمک.
مساحت: 237/11 کيلومتر مربع
ارتفاع از سطح دريا: 930 متر
آب و هوا: متغير بين آب و هواي بياباني و نيمه بياباني و آب و هواي خشک
مرکز: قم
جمعيت: حدود 000/853 نفر
صنايع و محصولات: مرغوبترين و بهترين قاليهاي ابريشمي در قم بافته ميشود.
تاريخچه: اعتقاد بر اين است که قم در دوران پيش از اسلام وجود داشته و از هزاره پنجم پيش از ميلاد منطقهاي مسکوني بوده است. بنا به متون و کتيبههاي تاريخي باقيمانده از پيش از اسلام قم شهر بزرگي بوده است و در ايام کهن آن را «کُم» ميناميدند. اعراب بعد از فتوحات خود در ايران آن را قم ناميدند. به هنگام آزار و اذيت علويان بدست امويان و عباسيان بسياري از آنها به قم گريختند.
در سال 210 هجري قمري، خليفه مأمون عباسي سپاهيان خود را به قم گسيل کرد و مردم آنجا را از دم تيغ گذراند و شهر را ويران کرد. در 216 هجري قمري اهالي قم بعد از شنيدن خبر مرگ مأمون شورش کردند و موفق به غلبه بر خليفه شدند. در دوره سلجوقي شهر قم دوباره رونق گرفت. در حمله مغول اين شهر شاهد خرابي بود اما پس از حاکمان مغول توجه خاصي به آنجا شد.
در زمان تيمور لنگ اهالي قم دوباره قتل عام شدند. در دوره سلطنت صفوي قم مورد توجه ويژهاي قرار گرفت و بتدريج توسعه يافت و يکي از مراکز مهم الهيات و مسائل ديني شد. در حمله افاغنه و در زمان نادرشاه شهر قم خسارات سنگيني به خود ديد. فتحعليشاه قاجار حرم مقدس حضرت معصومه را تعمير و بازسازي کرد. قم همچنين مرکزي بود که آيت اله خميني از آنجا مبارزه با سلطنت پهلوي را پايه ريزي کرد.
