English  
استان سيستان و بلوچستان
 

بازگشت به صفحه قبل

موقعيت: جنوب شرقي کشور

محدوده: از شمال به استان خراسان، از شمال غربي به کشور افغانستان، از شرق به کشور پاکستان، از غرب به استان کرمان و از جنوب به درياي عمان

مساحت: 181600 کيلومتر مربع

ارتفاع از سطح دريا: 1397 متر

آب و هوا: تغييرات دمايي در فصول مختلف سال اندک است و تابستان و نيز پائيز محسوس نيست. خاش و چهابهار آب و هواي بهتري دارند در حاليکه نواحي ايرانشهر، زابل و بهوکلات از آب و هواي بياباني و زاهدان از آب و هواي نيمه بياباني برخوردارند. از جنوب سراوان بطرف شرق و به سوي کوه‌هاي بشاگرد آب و هواي نيمه بياباني معتدل ديده مي‌شود.

مرکز: زاهدان

جمعيت: حدود 000/000/2 نفر

صنايع و محصولات: آجر، آرد برنج، غذاي دام، صنايع دستي (قلابدوزي، قاليچه و فرش کوچک، سکه‌دوزي، حصيربافي، سفالگري، جواهرسازي، منبت‌ کاري، گوني بافي، ابريشم خام، پارچه بافي سنتي)، سراميک

تاريخچه: بنا به گفته اوستا (کتاب مقدس زرتشتيان) اورمزد (خداوند توانا) سيستان را سرزمين يازدهم آفريد. بناي سيستان (زابل) را به گرشاسب نسبت مي‌دهند که آن را در ابتدا زرنگ ناميد و اخيراً به زابل تغيير يافته است. در اسناد تاريخي کهن بلوچستان را به نام «مکا» ذکر کرده‌اند و در نوشته‌هاي هرودوت مورخ يوناني به نام «گادروزيا» آمده است. بعد از سقوط سلسله هخامنشي بدست اسکندر، زماني که او از هند باز مي‌گشت از اين ناحيه عبور کرد. بعد از غلبه اعراب بر سلسله ساساني در عهد خليفه دوم بسياري از مردم بومي آنجا اسلام آوردند.