بازگشت به صفحه قبل

موقعيت: در مرکز ايران

محدوده: از شمال و غرب به استان اصفهان، از شمال شرقي به استان خراسان، از جنوب غربي به استان فارس، و از جنوب شرقي به استان کرمان

مساحت: 69605 کيلومتر مربع

ارتفاع از سطح دريا: 1215 متر

آب و هوا: در زمستان سرد و تا اندازه‌اي مرطوب و در تابستان داغ و خشک

مرکز: يزد

جمعيت: 161/388 نفر

صنايع و محصولات: قالي بافي، ابريشم بافي، شال بافي، گيوه بافي و عبا بافي
بسياري از مردم به کشاورزي اشتغال دارند که بنا به گفته اوستا کتاب مقدس ديانت زرتشتي شريف ترين شغل‌ها است.

تاريخچه: در دوران باستان تاريخ ايران، يزد را کرسر و ايساتيس مي‌ناميدند و در دوران حکومت شاه يزد گرد اول ساساني (421-399 ميلادي) نامش به فراخيز و يزدان گرد تغيير يافت. اين نام از يزدان و ايزد مي‌آيد که به معني «مقدس» و «متبرکـ» مي‌باشد. بنا به بعضي از اسناد تاريخي، تاريخ يزد به زمان اسکندر کبير يا شايد پيش از آن باز مي‌گردد. در سال 642 ميلادي به دست عربها فتح شد و متعاقب آن منزلگاه مهمي در مسير کاروانها به آسياي مرکزي و هند شد که بصورتي گسترده ابريشم، پارچه و قالي به مناطق دور و نزديک صادر مي‌کردند. يزد از سوي چنگيز خان و تيمور لنگ از ويراني معاف شد و در قرون 14 و 15 رونق يافت و آبادي گرفت. اما ثبات و توفيق تجاري آن هرگز به وضعيت سياسي‌اش سرايت نکرد. اين شهر نيز مثل بسياري از بخشهاي ايران بعد از خاتمه دوران صفويه رو به انحطاط گذاشت و بيشتر از يک منطقه کوچک نبود تا اينکه گسترش راه آهن در زمان حکومت آخرين شاه ايران آن جا را آباد کرد.